03 nov 2010

Een vrouwelijke Bloesem-client schrijft

No Comments klanten_vertellen

Ik ben in juni 2007 bij Jeannette begonnen met de Bloesem-therapie. In november 2004 was ik ook al eens begonnen maar ik ben toen niet verder gegaan. Waarschijnlijk was ik er op dat moment nog niet klaar voor.

Jeannette is mijn tante en tijdens een bezoekje aan mijn ouders raakten we in gesprek. Zij zag dat ik vol zat met woede en verdriet. Ik had dat zelf niet in de gaten maar het was er wel degelijk. Ik werd snel kwaad en raakte snel geëmotioneerd. Door een aantal moeilijke gebeurtenissen was ik kwaad geworden op het leven. Ik sliep slecht en had last van hoofdpijn en hyperventilatie. Mijn vader was op dat moment erg ziek en ik liep dagelijks rond met gevoelens van angst en woede. Angst om mijn vader kwijt te raken en woede waarom ons dit moest overkomen. Ik zat er op een gegeven zo diep in dat ik de ziekte van mijn vader wel wilde overnemen, Jeannette zei: je moet meeleven, niet meelijden.

Jeannette heeft mij geleerd dat terugkijken geen zin heeft. Het heeft ook geen zin om bang te zijn voor dingen die (misschien) gaan komen. Bang zijn mag, maar je moet ermee leren omgaan. Geef de angst een plekje en druk het niet weg. Leer genieten van de tijd waarin het wel goed gaat. Dat heeft mij heel erg geholpen. Ik heb de ziekte van mijn vader een plekje gegeven en ik heb het losgelaten. Als het moment komt dat hij mij nodig heeft, ben ik er weer. Maar tot die tijd ga ik verder met mijn eigen leven.

Het fijne van Jeannette is dat je alles met haar kunt bespreken. Zelfs mijn donkerste gedachten kon ik bij haar kwijt zonder dat ik raar werd aangekeken.

Ik weet niet hoe het in de toekomst zal gaan met mijn vader en het heeft geen zin om daar over na te denken. Jeannette heeft mij ook geleerd te genieten van de dingen die ik heb en trots te zijn op mezelf. Ik moest leren dat mijn leven ondanks de ziekte van mijn vader doorgaat. Ik hoef niet alle lasten van de wereld te dragen. En inmiddels krijg ik het niet meer benauwd als ik over mijn vader praat.

Herkennen, erkennen en actie ondernemen. Dat is wat ik vooral geleerd heb. En het gaat eigenlijk op voor alles wat er in mij omgaat. De benauwdheid kan ik nu herkennen en ik weet hoe ik er mee om moet gaan. Goed voor jezelf zorgen door voldoende te ontspannen en geen dingen doen die je niet wilt doen. Moeten is slecht! Ik moest van alles van mezelf en daardoor lukte het niet. Inmiddels ben ik bijna 10 kilo afgevallen en ben ik met kickboksen begonnen. Het is geen moeten meer en dan lukt het! Slechte dingen overboord gooien zodat je meer ruimte krijgt voor leuke dingen.

Ik heb een goeie baan, een goeie relatie, lieve ouders en leuke vrienden. Door middel van de druppels ben ik dat gaan beseffen. Het leven is niet altijd leuk maar het helpt heel erg als je bepaalde handvatten hebt om er mee om te gaan. Maar voor het grootste gedeelte is het leven wel leuk en het is je taak om ervoor te zorgen dat je zo gelukkig mogelijk bent. En dat is wat De druppels doen, het zet je hart open voor verandering van jezelf. Je gaat nadenken over je gedrag en waarom je dingen op een bepaalde manier doet. Maar het belangrijkste is dat je gaat nadenken over hoe het anders kan! Eigenlijk heeft Jeannette mij nog veel meer geleerd maar dan wordt het een heel lang verhaal! Ik ben heel erg blij dat ik de strijd ben aangegaan en ben Jeannette erg dankbaar.

Tags: , ,
written by
The author didn‘t add any Information to his profile yet.
Related Posts
Comments are closed.